Samotno\u015b\u0107, apatia i stres. Uczucia, kt\u00f3re s\u0105 znajome ka\u017cdemu studentowi, a mianowicie tym, kt\u00f3rzy dopiero przyjechali ze swojej rodzinnej ziemi. Nowe otoczenie, kultura, zasady i j\u0119zyk – 4 rzeczy, kt\u00f3re wywo\u0142uj\u0105 l\u0119k i poczucie niepewno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Wydaje ci si\u0119, \u017ce zosta\u0142e\u015b sam w\u015br\u00f3d tego chaosu, musisz to ogarn\u0105\u0107. T\u0119sknota za domem, rodzin\u0105 i przyjaci\u00f3\u0142mi potrafi mocno da\u0107 si\u0119 we znaki, a codzienne wyzwania \u2013 od za\u0142atwiania formalno\u015bci po zwyk\u0142e zakupy \u2013 mog\u0105 wydawa\u0107 si\u0119 trudniejsze, ni\u017c si\u0119 spodziewa\u0142e\u015b.<\/p>\n\n\n\n
Na tym etapie najwa\u017cniejszym jest \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, \u017ce nie jeste\u015b sam. W takiej samej sytuacji okazuj\u0105 si\u0119 tysi\u0119cy student\u00f3w z r\u00f3\u017cnych zak\u0105tk\u00f3w \u015bwiata, jak na przyk\u0142ad studentka kierunku architektura naszej uczelni – Maria.<\/p>\n\n\n\n
Jej historia w Warszawie zacz\u0119\u0142a si\u0119 od dwumiesi\u0119cznego kursu j\u0119zykowego na naszej uczelni \u2013 Vistuli. To w\u0142a\u015bnie tam, na zaj\u0119ciach, po raz pierwszy poczu\u0142a, \u017ce nie jest sama. Pocz\u0105tki by\u0142y nie\u015bmia\u0142e, ale z czasem znalaz\u0142a pierwszych przyjaci\u00f3\u0142. Razem chodzili nad Wis\u0142\u0119, spacerowali po mie\u015bcie. Z ka\u017cdym tygodniem czu\u0142a si\u0119 coraz pewniej.<\/p>\n\n\n\n
Prawdziwe wyzwanie przysz\u0142o wraz z rozpocz\u0119ciem studi\u00f3w. Nowa grupa, nowi ludzie, a ona \u2013 ponownie z uczuciem lekkiej izolacji. Przyznaje si\u0119, \u017ce na pocz\u0105tku ba\u0142a si\u0119 zaczyna\u0107 rozmow\u0119 z kimkolwiek, czekaj\u0105c, a\u017c kto\u015b pierwszy nawi\u0105\u017ce kontakt. Ale po kilku dniach postanowi\u0142a wzi\u0105\u0107 sprawy w swoje r\u0119ce. Zdecydowa\u0142a, \u017ce sama odezwie si\u0119 do kogo\u015b z grupy, cho\u0107by na chwil\u0119, cho\u0107by zapyta\u0107 o co\u015b drobnego. I tak zacz\u0119\u0142y si\u0119 znajomo\u015bci, kt\u00f3re szybko przerodzi\u0142y si\u0119 w prawdziwe przyja\u017anie. \u2013 \u201eWystarczy\u0142o jedno \u2018cze\u015b\u0107\u2019, \u017ceby zburzy\u0107 t\u0119 niewidzialn\u0105 barier\u0119\u201d \u2013 wspomina dzi\u015b z u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
W mi\u0119dzyczasie Olena podj\u0119\u0142a swoj\u0105 pierwsz\u0105 prac\u0119 jako kelnerka. To kolejny etap, kt\u00f3ry nauczy\u0142 j\u0105 otwarto\u015bci i odwagi.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b, po dw\u00f3ch latach od tamtych pierwszych dni pe\u0142nych niepewno\u015bci, Olena ko\u0144czy czwarty semestr studi\u00f3w. Pracuje ju\u017c w lepszym miejscu, kt\u00f3re daje jej wi\u0119cej mo\u017cliwo\u015bci i satysfakcji. Co wi\u0119cej, od p\u00f3\u0142 roku jest razem z fajnym ch\u0142opakiem, kt\u00f3rego pozna\u0142a w\u0142a\u015bnie tutaj, w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n
Wi\u0119c nawet je\u015bli pocz\u0105tek wydaje si\u0119 trudny i samotny \u2013 z czasem, krok po kroku, \u017cycie uk\u0142ada si\u0119 na nowo. Pocz\u0105tki nigdy nie s\u0105 \u0142atwe, a tym bardziej wtedy, gdy jako nastolatek przyje\u017cd\u017casz do obcego kraju. Ale w\u0142a\u015bnie te pierwsze wyzwania kszta\u0142tuj\u0105 nas najmocniej. Z czasem z niepewno\u015bci rodzi si\u0119 nowy, w\u0142asny \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n
Anastasiia Kovylkina<\/p>\n\n\n\n
Fot: Pixabay \/ Pexels<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Samotno\u015b\u0107, apatia i stres. Uczucia, kt\u00f3re s\u0105 znajome ka\u017cdemu studentowi, a mianowicie tym, kt\u00f3rzy dopiero przyjechali ze swojej rodzinnej ziemi. Nowe otoczenie, kultura, zasady i j\u0119zyk – 4 rzeczy, kt\u00f3re wywo\u0142uj\u0105 l\u0119k i poczucie niepewno\u015bci. Wydaje ci si\u0119, \u017ce zosta\u0142e\u015b sam w\u015br\u00f3d tego chaosu, musisz to ogarn\u0105\u0107. T\u0119sknota za domem, rodzin\u0105 i przyjaci\u00f3\u0142mi potrafi mocno…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":427,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-426","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/426","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=426"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/426\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":428,"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/426\/revisions\/428"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/427"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=426"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=426"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/monitor.vistula.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=426"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}